De trap af

In de deuropening van dit gebouw, met de poort naar de binnenhof van de Duitse Orde, gaf graaf Arco hem een schop onder zijn achterste en zette hem daarmee buiten.

 

Mozart was dat jaar naar Wenen gekomen in dienst van de aartsbisschop van Salzburg, die hier zijn Weense hoofdkwartier had, en werd ondergebracht bij het personeel. Aan tafel zat hij boven de koks en onder de kamerdienaren, optreden mocht alleen met toestemming, en de lucratieve avonden in de stad gingen aan hem voorbij.

 

Die zomer diende hij zijn ontslag in, zijn werkgever weigerde het, en de ruzie sleepte weken voort tot het hier in de deuropening eindigde.

 

Wat erna kwam was ongebruikelijker dan de ruzie zelf, want hij bleef in Wenen zonder vaste betrekking, als een van de eersten die dat probeerde. Tien jaar ging dat goed.

 

Steek de Kärntner Straße over naar de Rauhensteingasse, waar datzelfde verhaal eindigde.