
Aan de lange kant van dit plein, waar nu een hotel staat, zat een zaal die de Mehlgrube heette, naar de meelhandel die er ooit was gevestigd.
Daar organiseerde Mozart in de winter van 1785 zijn eigen concertreeks, zoals een ondernemer dat zou doen: hij huurde de zaal, zette een abonnement op, liet intekenlijsten rondgaan bij de adel en speelde zelf de pianoconcerten die hij voor die avonden schreef.
Zijn vader zat in het publiek en rekende in een brief naar huis voor wat er na aftrek van de zaalhuur overbleef, in de toon van iemand die het nauwelijks kan geloven.
Toen de oorlog met de Turken de adel geld begon te kosten, liepen de intekenlijsten leeg, en binnen twee jaar was het voorbij.
Volg de Kärntner Straße zuidwaarts tot je het hotel met de rode luifels ziet.
Heb je suggestie voor dit verhaal?