
Je staat op een stuk Amsterdam dat eerst water was en daarna fabrieksterrein, en dat zichzelf nu opnieuw uitvindt. De Buiksloterham werd in de negentiende eeuw drooggelegd, en omdat de grond slap was en de stad hem ver weg vond, kwam hier terecht wat in de binnenstad geen plaats had.
Dat werden werven, loodsen en fabrieken. Langs deze kades werden schepen gebouwd en vliegtuigen in elkaar gezet, met de Fokkerfabrieken als bekendste naam. In de oorlog maakte juist dat van deze polder een doelwit.
Na de industrie bleef er een landschap van hallen en braakliggende kavels over. Vanaf 2011 koos de stad hier voor een andere aanpak, waarbij bewoners zelf hun huis mochten bouwen en er geexperimenteerd werd met wijken die hun eigen energie en water regelen, tot en met een drijvende buurt in het kanaal.
Het resultaat is een rommelige mix van werkplaatsen, ateliers en nieuwbouw die nergens anders in Amsterdam zo naast elkaar staat. De Grasweg laat dat goed zien, met bedrijvigheid en wonen op dezelfde strook.
Heb je suggestie voor dit verhaal?