Café Hoppe

Op de hoek van het Spui staan twee deuren naast elkaar die bij dezelfde zaak horen. Links het café met zijn tafeltjes, rechts het proeflokaal waar je staat, met zand op de vloer. Café Hoppe schenkt sinds 1670 en hoort daarmee bij de oudste van de stad.

Voordat hier gasten kwamen werd er gestookt. Hoppe was een distilleerderij met een eigen proeflokaal ernaast, net zoals Fockink dat in de Pijlsteeg had, en achter de bar staan nog de oude jenevervaten waaruit toen werd getapt. Het interieur valt onder Monumentenzorg Amsterdam, dus wat je ziet mag ook niet zomaar veranderen. Muziek blijft hier uit, al ruim drie eeuwen, en juist daardoor is de stoep ervoor bij mooi weer een van de luidruchtigste plekken van de stad.

Hier eindigt de wandeling. Achter je ligt het Begijnhof, een hofje waar je zo door de poort naar binnen loopt, en een paar honderd meter noordelijker staat op de Torensluis het hoofd van Multatuli, de schrijver die Nederland zijn koloniale spiegel voorhield. Over hem hebben we een eigen wandeling, net als over de Jordaan, waar de kroegen een stuk luider zijn dan hier, en over de kleine geschiedenis van de stad zelf.

Terug naar Centraal is het een kwartier lopen langs het Singel, of je stapt hier om de hoek op de tram. Veel plezier nog vandaag in Amsterdam, en proost.