De Bloednacht van Kattenburg

Aan het eind van de Kattenburgerstraat ligt nu een brede groenstrook, en daar stonden in juli 1911 soldaten, politie en marechaussee opgesteld. Ze keken uit over een buurt die al weken in staking was. Kattenburg was een havenwijk, en de zeelieden en bootwerkers die er woonden deden mee aan een internationale actie voor hoger loon en betere werktijden.

De werkgevers hielden voet bij stuk en haalden Duitse en Chinese arbeiders naar de stad om het werk over te nemen. Elke ochtend probeerden bewoners die werkwilligen tegen te houden, en elke ochtend brachten militairen hen onder begeleiding langs de menigte. Het was een benauwde zomer, en er kwam ook nog een staatsbezoek aan dat vlak langs de wijk zou rijden, dus zette de stad extra troepen in, wat de spanning verder opdreef.

In de nacht van 5 op 6 juli klonken rond middernacht de eerste schoten vanaf het Mariniersplein. Wat eraan voorafging blijft onduidelijk: er was een opstootje, er werd gescholden en gegooid, lantaarns gingen aan diggelen, en mogelijk werd er ook vanuit de huizen geschoten. De militairen openden van meerdere kanten het vuur op het kruispunt en drongen woningen binnen op zoek naar schutters. Er vielen tientallen gewonden en de gevels bleven doorzeefd achter, zoals te zien is op de archieffoto's van de beschadigde winkels.

De staking leverde uiteindelijk weinig op en de meeste arbeiders gingen terug aan het werk, terwijl de naam Bloednacht aan deze hoek van de stad bleef hangen.