
Dit betonnen beeld op het gras is een Picasso, en er staat geen hek omheen. Figure Découpée heet het, een uitgesneden figuur, en iedereen ziet er iets anders in. Een vis, een stier, een vogel.
Een paar stappen opzij verandert dat beeld compleet, want het is uitgesneden uit één vlak en laat van elke hoek iets anders zien.
Het kwam hier in 1965, toen het park honderd jaar bestond en er een tentoonstelling van moderne beeldhouwkunst in stond. Picasso leverde het ontwerp, de Noor Carl Nesjar voerde het uit in beton, een techniek waarin hij gespecialiseerd was en die hij vaker voor Picasso toepaste. De tentoonstelling ging voorbij, het beeld bleef staan.
Wat er sindsdien mee gebeurt zou in een museum ondenkbaar zijn. Kinderen klimmen erop, fietsen leunen ertegenaan, en bij een partijtje voetbal doet het dienst als doelpaal. Dat is precies wat het park met kunst doet: het wordt meubilair.
Keer terug naar het noorden en neem het pad langs de andere oever van het water, tot je tussen oude bomen loopt waarvan de wortels boven de grond uitkomen.
Heb je suggestie voor dit verhaal?