De Prinsengracht

Op de hoek waar de Prinsengracht bij de Brouwersgracht begint, kijk je in één lijn een gracht in van ruim drie kilometer, de langste van de ring die Amsterdam in de zeventiende eeuw om zichzelf heen legde. De aanleg begon in 1612 en duurde een halve eeuw, en toen het werk klaar was was de stad vier keer zo groot als daarvoor.

Van de drie hoofdgrachten kreeg de Prinsengracht de eenvoudigste rol toebedeeld. De kavels waren hier smaller en goedkoper dan aan de Herengracht en de Keizersgracht, waar kooplieden hun dubbele huizen lieten optrekken, en dus bleef er plaats voor pakhuizen, werkplaatsen, brouwerijen en de mensen die er hun dagen doorbrachten. De gevels achter je op de Brouwersgracht laten dat nog altijd zien, met luiken die laag voor laag boven elkaar zitten en een hijsbalk die over het water uitsteekt, want de vracht kwam per boot en ging aan een touw naar boven.

Werkgracht is de Prinsengracht eigenlijk altijd gebleven. Nergens in de gordel liggen zoveel woonboten, en elke zomer drijft er een ponton met een vleugel erop in het water voor een concert dat de stad vanaf de kant en vanuit bootjes uitzit.

Wie langer langs het water wil blijven, kan in Amsterdam een van onze wandelingen lopen.