Syrisch-Orthodoxe Kerk

Achter deze gevel aan de Keizersgracht staat een kerk die twee keer onderdak gaf aan mensen die dat elders ontbeerden. Theo Molkenboer, dezelfde architect die even verderop De Duif ontwierp, bouwde hier in 1854 de Onze-Lieve-Vrouwekerk, deze keer in neogotische stijl, kort nadat katholieken weer openlijk kerken mochten bouwen.

Na de oorlog liep het aantal katholieke kerkgangers in de binnenstad terug, terwijl er een nieuwe gemeenschap bij kwam. Syrisch-orthodoxe christenen uit het Midden-Oosten, die vanaf de jaren zestig naar Nederland kwamen, namen het gebouw in gebruik. Sindsdien klinkt in de liturgie hier het Aramees, de taal die in de tijd van Jezus in die streek werd gesproken.

Het gebouw wordt gedeeld, want ook de Surinaams-katholieke gemeenschap komt er samen. Binnen staan de oude beelden en schilderijen naast de iconen van de nieuwe gebruikers, zodat je twee tradities in één ruimte ziet.