
De straatnamen om je heen zijn allemaal namen van bloemen. Dat was een bewuste keuze, want toen deze buurt eind jaren twintig verrees, wilde de stad arbeiders iets geven wat aan het platteland deed denken.
Het werden kleine huizen met een tuintje, in korte rijtjes rond pleintjes, gebouwd voor gezinnen die uit de overvolle binnenstad kwamen. De bewoners kregen ruimte, licht en een voordeur op de begane grond, wat in hun oude buurten ongekend was.
De buurt kreeg al snel een eigen reputatie in de stad, en een bijnaam die de rest van Amsterdam gebruikte om er iets ruigs mee aan te duiden. Binnen de buurt zelf werd dat vooral opgevat als een teken dat men elkaar kende en voor elkaar opkwam.
Die hechtheid is er nog steeds. De huizen zijn opgeknapt, de tuintjes staan vol, en de bloemennamen herinneren aan het idee waarmee het begon.
Heb je suggestie voor dit verhaal?