Het park dat getekend werd

Je staat aan de rand van een open grasveld, en dat gras ligt hier omdat iemand het zo bedacht heeft. Tot ver in de negentiende eeuw lag langs de Overtoomseweg weidegrond, met koeien erop en de stad eindigde erachter.

In 1864 kocht een vereniging van welgestelde Amsterdammers een brede strook van dat weiland. Ze noemden zich de Vereeniging tot Aanleg van een Rij- en Wandelpark, en de bekendste onder hen was Christiaan Pieter van Eeghen, bankier en president-commissaris van De Nederlandsche Bank. Haarlem en Den Haag hadden al een wandelpark, Amsterdam deed het nog met de Plantage.

Tuinarchitect Jan David Zocher tekende het oostelijke deel, zijn zoon Louis Paul maakte het westen af. Wat eruitziet als natuur is tot in de bochten van de paden ontworpen: slingerende wandelwegen, waterpartijen met eilandjes, open weides met zichtlijnen erdoorheen, en groepen bomen die het uitzicht precies op het goede moment afsluiten. Het park groeide in fasen door tot 1877.

Bij de opening in 1865 heette het het Nieuwe Park. Twee jaar later kwam er een standbeeld, en de naam die het publiek daarna gebruikte is de naam die bleef.

Volg het pad verder het park in, langs het water, tot rechts een groot licht gebouw met een balkon tussen de bomen opduikt.