Het Rijksmuseum

Het museum dat voor je ligt begon als een verhuizing, want in 1808 bestuurde Lodewijk Napoleon het Koninkrijk Holland, een jongere broer van Napoleon Bonaparte die hem twee jaar eerder op de Nederlandse troon had gezet. Hij haalde de nationale kunstverzameling naar zijn nieuwe hoofdstad, waar die een plek kreeg op de bovenverdieping van het paleis op de Dam. Pas in 1885 verhuisde die collectie naar het gebouw dat je hier ziet, ontworpen door Pierre Cuypers, die achter het museum ook een tuin aanlegde en daar brokstukken van gesloopte Nederlandse gebouwen neerzette: poorten, gevels en pilaren die hij van de slopershamer wist te redden. Die tuin is nog altijd gratis toegankelijk.

Dwars door het gebouw loopt een onderdoorgang waar fietsers doorheen rijden. Toen het museum tussen 2003 en 2013 werd verbouwd, hield de gemeenteraad vol dat die doorgang open moest blijven, tot ergernis van de architecten, die er juist de entree van wilden maken. De verbouwing duurde mede daardoor tien jaar.

In de tunnel, aan de kant van het Museumplein, zit hoog in het gewelf een zwart luik. Precies daarboven hangt De Nachtwacht. Het luik werd in 1934 aangebracht toen Hitler in Duitsland aan de macht kwam, want het doek is te groot om door de gangen naar buiten te krijgen. In 1939 is het er daadwerkelijk doorheen naar beneden gelaten, waarna het schilderij via een paar schuiladressen drie jaar in de grotten bij Maastricht lag.

We lopen de onderdoorgang in en komen er aan de andere kant weer uit, waarna we linksaf de Hobbemastraat in gaan.