Het Singel

Op de brug bij het Koningsplein sta je op de oude rand van Amsterdam. Het water voor je was eeuwenlang gewoon de stadsgracht, en alles aan de overkant lag tot 1585 buiten de stad, in het veen en het weiland waar de grachtengordel later overheen werd gelegd. Amsterdammers zeggen trouwens het Singel, met een lidwoord dat geen andere gracht in de stad krijgt.

Gegraven werd het rond 1428, als verdedigingswater met een aarden wal erlangs, die in de loop van de vijftiende eeuw plaatsmaakte voor een stenen muur met poorten en torens. Bovengronds is daar vrijwel niets van over, al staat de Munttoren aan het eind van de markt nog op de plek van een stadspoort.

Het plein achter je dankt zijn naam aan een korte bevlieging. In de zeventiende eeuw noemde de stad deze gracht een tijdlang Koningsgracht, ter ere van Hendrik de Vierde van Frankrijk, een bondgenoot van de jonge Republiek. De gracht kreeg haar oude naam terug en het plein hield de nieuwe.

Langs het water naast je staan de kramen van de bloemenmarkt, die ooit op schuiten begon omdat kwekers hun planten over het water aanvoerden en ze vanaf de boot verkochten.

Loop je liever met een verhaal in je oor verder, dan kun je hier een van onze Amsterdamse wandelingen beginnen.