
Het witte volume dat hier over de stoep hangt leverde het museum zijn bijnaam op: de badkuip. Het werd in 2012 aan het oude gebouw erachter gezet als een naadloze schaal van kunstvezel, en Amsterdammers hadden binnen een week een naam bedacht die sindsdien is blijven plakken.
Daarachter staat het museum zoals het in 1895 opende, in een tijd waarin een stedelijke verzameling nog van alles onder één dak hield. In de twintigste eeuw koos het Stedelijk voor moderne kunst, met werk van Mondriaan, Picasso en Warhol.
In 1905 hing hier de eerste grote tentoonstelling van Vincent van Gogh, ruim vierhonderd werken bij elkaar gebracht door zijn schoonzus Jo van Gogh-Bonger, in een museum dat zelf nog maar tien jaar bestond.
We lopen de Paulus Potterstraat in, in de richting van het Rijksmuseum, tot het pand met de diamanten in de etalage.
Heb je suggestie voor dit verhaal?