Rembrandtplein

Het plein waar je staat draagt zijn naam pas sinds de negentiende eeuw, en de twee namen die eraan voorafgingen vertellen allebei iets over de handel die er dreef. In 1655 bouwde Amsterdam hier een stadspoort, die binnen dertien jaar overbodig werd toen de stad haar wallen verder naar buiten legde. De poort kreeg een tweede leven als waag, en het plein eromheen ging Reguliersplein heten.

Een jaar later verhuisde de maandagse zuivelmarkt van de Dam hiernaartoe en heette de plek voortaan de Botermarkt. In een hoek ervan werd gevogelte verhandeld dat niet langs de deuren gevent mocht worden, en dat hoekje stond in de stad bekend als de kippenhoek.

Het gietijzeren standbeeld in het midden is het oudste dat Amsterdam nog bezit. Koning Willem III onthulde het op 27 mei 1852, naar een ontwerp van de uit Mechelen afkomstige Louis Royer en in één stuk gegoten. Rembrandt stond toen nog aan de rand van het plein, bij de ingang van de Reguliersdwarsstraat, en verhuisde pas naar het midden toen de oude waag werd afgebroken.

De naamsverandering zelf ging achter gesloten deuren. In een geheime raadszitting op 17 mei 1876 besloot de gemeenteraad dat de Botermarkt voortaan Rembrandtplein zou heten, en sindsdien kijkt de schilder uit over de terrassen en cafés die van dit plein een van de drukste uitgaanspleinen van de stad hebben gemaakt.