Staalmeestersbrug

De Staalmeestersbrug is een houten ophaalbrug midden in de Staalstraat, en vanaf het midden ervan laat Amsterdam zich op zijn mooist zien. Kijk je de Groenburgwal af, dan staat de toren van de Zuiderkerk precies aan het eind van het water, met de scheve gevels als een lijst eromheen.

Dat uitzicht was in 1874 al goed genoeg voor Claude Monet. Hij reisde dat jaar naar Amsterdam en schilderde vanaf deze brug De Zuiderkerk, gezien over de Groenburgwal, een doek dat nu in het Philadelphia Museum of Art hangt.

De brug dankt zijn naam aan de straat, en de straat aan het Staalhof dat hier stond. Daar keurden de staalmeesters het laken van de Amsterdamse wevers, en wie ze wil zien gaat naar het Rijksmuseum: Rembrandt schilderde de vijf keurmeesters in 1662 rond een tafel met een rekenboek, in wat het beroemdste bestuursportret van het land zou worden. Een stuk van hun oude hof zit nog altijd verwerkt in de Engelse kerk verderop langs de gracht.

Veel later kreeg de brug een tweede reputatie, als de romantischste plek van de stad. Er hingen honderden liefdesslotjes aan de leuning, tot de gemeente ze eraf haalde, want op dat gewicht is een houten brug nooit gebouwd.