Wynand Fockink

Naast het Krasnapolsky loopt een steeg die zo smal is dat je hem makkelijk voorbijloopt. Halverwege zit een deur met een ouderwets uithangbord, en daarachter wordt sinds 1679 gestookt. De zaak begon als De Gekroonde Wildeman, van ene Jan Bierman, en pas rond 1730 nam Wijnand Fockink hem over en gaf er zijn naam aan.

Binnen lijkt het meer op een oude apotheek dan op een café, met donkere lambrisering, planken vol beschreven flessen, aardewerken potten en zand op de houten vloer. Stoelen ontbreken, want dit is een proeflokaal waar je staand proeft, en dat verschil merk je meteen aan het ritueel.

Je glas is tulpvormig en wordt tot over de rand gevuld, zo vol dat de drank bol boven het glas staat. Optillen lukt dan niet meer, dus je buigt voorover met je handen op je rug en neemt de eerste slok terwijl het glas op de bar blijft. Zo gaat dat hier al eeuwen, en de kans dat het bij de eerste poging goed gaat is klein.

In dat glas zit meestal jenever, de drank die ooit als medicijn begon, of een van de likeuren met namen die je alleen in zo'n huis verzint: Volmaakt Geluk, Bruidstranen, Hansje in de Kelder. Een glaasje kost een paar euro en de deur gaat rond het middaguur open.

Terug in de Damstraat lopen we naar links, waar de Dam zich opent. Achter het paleis staat de Nieuwe Kerk, en daar vlak langs loopt het straatje dat we zoeken.