De Vigadó en de korzo

Het eerste concertgebouw op deze plek ging in de strijd van 1849 verloren, en wat je nu ziet is de vervanging, met bonte bogen en dansende figuren langs de gevel. Dat eerste heette de Redoute, een strakke balzaal uit 1833, en het was van begin af aan meer dan een feestzaal: in 1848, toen Hongarije in opstand kwam tegen het bestuur van de Habsburgers, vergaderde het volksparlement in deze zaal en hield Lajos Kossuth er zijn grote redevoeringen. Dat werd het gebouw fataal. Toen de Hongaren in mei 1849 de burcht aan de overkant belegerden, liet de Oostenrijkse bevelhebber Hentzi vanaf de heuvel de hele Pest-kade onder vuur nemen, en van de Redoute bleef een ruïne over.

Tien jaar later kreeg Frigyes Feszl de opdracht voor een nieuw huis op de oude funderingen. Hij leverde iets wat nergens op leek, met Moorse bogen, Byzantijnse kleuren en motieven uit de Hongaarse volkskunst door elkaar. In januari 1865 ging het open met een bal, en het eerste concert was de Negende van Beethoven onder leiding van Ferenc Erkel.

Daarna kwam zo ongeveer iedereen hier spelen: Liszt, Wagner, Brahms, Debussy, Bartók. Louis Blériot zette er het toestel neer waarmee hij als eerste het Kanaal overstak.

In de winter van 1944 op 1945 werd het opnieuw kapotgeschoten, en deze keer duurde het tot maart 1980 voor de deuren weer opengingen. De rij grote hotels die hiernaast langs de kade stond is nooit teruggekomen.

Blijf de kade volgen tot je onder de kabels van de volgende brug staat.