Fischer Rézi op de Kristóf tér

Dit is een van de kleinste pleinen van de binnenstad, en in het midden staat een stenen fontein met een meisje erop. Aan de achterkant zit het wiel waarmee vroeger het water werd opgepompt.

Het gilde van de Pester vissers liet haar in 1862 maken door László Dunaiszky, voor de Hal tér, de vismarkt die iets zuidelijker aan de kade lag. Het water uit deze kraan gold als het schoonste van Pest, en de stad doopte het meisje Fischer Rézi. Toen de Erzsébet-brug werd gebouwd verdween de Hal tér van de kaart en ging de fontein in 1899 naar het Volkspark. Daar werd hij in de jaren zestig afgebroken voor een weg en van de monumentenlijst gehaald. György Rajna vond de brokstukken terug in een loods, Sándor Lovas zette ze weer in elkaar, en sinds 1985 staat Rézi hier, een paar honderd meter van waar ze begon.

Het plein dankt zijn naam aan iets wat alleen nog in die naam voortleeft. Op de hoek met de Váci utca hoorde bij een apotheek uit 1791 een reusachtige Sint-Christoffel van ruim drie meter, uit één blok steen gehakt en rechtop vervoerd omdat de beeldhouwer bang was dat hij liggend zou breken. Pest noemde lange mannen naar hem. In 1909 ging het huis tegen de vlakte en werd het beeld in drieën gezaagd.

Twee wandelingen beginnen op loopafstand van deze fontein. Eén blok naar het westen ligt de kade, waar de Donau-oever langs de bruggen en de baden voert. Een paar straten naar het noordoosten staat de grootste synagoge van Europa, en daar loopt de joodse wijk van Erzsébetváros langs het laatste stuk gettomuur.

Hier houdt de wandeling op. Loop de Váci utca in en na een minuut of twee sta je weer op de Vörösmarty tér, waar je vanochtend of vanmiddag begon.