Het koninklijk paleis

Van de vier paleizen die hier gestaan hebben is er geen enkele aan ouderdom bezweken.

De eerste burcht verrees in de dertiende eeuw, nadat Mongoolse ruiters het land hadden platgebrand en de koning tot de conclusie kwam dat hij voortaan beter op een rots kon wonen. Tweehonderd jaar later stond er een renaissancehof met een bibliotheek waar geleerden uit heel Europa voor kwamen, een van de grootste collecties van het continent. Toen de Ottomanen in 1526 Buda binnentrokken nam de sultan de boeken mee, en in de anderhalve eeuw bestuur die volgde vonden zijn opvolgers het paleis vooral handig als kruitopslag.

Dat kruit vloog in 1686 de lucht in, aan het einde van een beleg dat bijna drie maanden duurde, en het nam de toren en de omliggende huizen mee. Wat de Habsburgers daarna bouwden brandde in 1849 af tijdens de opstand tegen datzelfde Wenen. De grootste versie was pas in 1904 klaar, toen Hongarije na het compromis van 1867 een gelijkwaardige helft van het keizerrijk was geworden en dat in steen wilde laten zien. Zij hield het veertig jaar, tot Duitse troepen zich in de winter van 1944 in de kelders ingroeven.

Bij het opruimen van dat puin, eind jaren vijftig, kwamen onder de barokke terrassen middeleeuwse zalen tevoorschijn waarvan men dacht dat ze in 1686 verloren waren gegaan.

Onder je voeten is de heuvel hol, en in die gangen zat behalve een ziekenhuis en een bunker ook ooit het goud van de Nationale Bank, en volgens de overlevering Vlad Tepes, de man die later Dracula zou worden.

Volg het terras naar het oosten, tot je over de rivier kijkt.