Het IJspaleis

Wit, glas en een koelte die Hagenaars er meteen de naam IJspaleis voor opleverde. Dat was spot.

Wethouder Adri Duivesteijn wilde het stadsbestuur, de bibliotheek en het gemeentearchief onder een dak. Er kwam een prijsvraag, en de Amerikaan Richard Meier won die van onder anderen Rem Koolhaas en Helmut Jahn. Het ontwerp lag er in 1986, de bouw duurde van 1990 tot 1995.

Ondertussen groeide het verzet. Raadsleden en bewoners vonden het plan te duur en te ambitieus, en de stad was er uiteindelijk 275 miljoen gulden aan kwijt. Het pensioenfonds ABP werd eigenaar; de gemeente huurde haar eigen stadhuis.

Het atrium werd het grootste van het land en trekt tegenwoordig meer dan vierduizend bezoekers per dag. Al dat wit vraagt permanent onderhoud, want een gebouw dat zijn naam aan een kleur ontleent kan zich geen vuile gevel veroorloven.

En in de trouwzaal aan het Spui trouwen Hagenaars, tachtig gasten per keer. Hun foto's staan thuis op de kast, voor een gebouw waar de stad dertig jaar geleden schande van sprak.

De volgende stop ligt een paar minuten naar het westen: de Passage, de overdekte winkelstraat tussen de Spuistraat en het Buitenhof.