Het Vredespaleis

Toen de tweede Haagse Vredesconferentie in 1907 ten einde liep, deed de Franse gezant een voorstel. Laat elk deelnemend land bouwmateriaal sturen, iets dat typerend is voor eigen bodem. Zo zou het Vredespaleis letterlijk uit de hele wereld worden opgetrokken.

Het gebeurde ook. Duitsland leverde het smeedijzeren toegangshek, Italie het marmer, Noorwegen en Zweden graniet, Brazilie palissanderhout voor de vloeren, Japan zijden wandkleden, Turkije tapijten. China stuurde vazen uit de Ming-tijd. Zwitserland gaf de klok in de toren, met vergulde wijzers. Het opvallendste geschenk kwam van tsaar Nicolaas II: een reusachtige vaas van massief jaspis.

Het geld kwam van de Amerikaanse staalmagnaat Andrew Carnegie. Op 28 augustus 1913 ging het paleis open, in aanwezigheid van koningin Wilhelmina. Elf maanden later begon de Eerste Wereldoorlog. De schenkers van het hek, het marmer en de klok stonden toen tegenover elkaar.

Vandaag zetelen hier het Internationaal Gerechtshof en het Permanente Hof van Arbitrage, plus een bibliotheek voor internationaal recht die juristen van over de hele wereld naar Den Haag trekt. Wie binnen over de begane grond loopt, loopt over zeventien miljoen mozaieksteentjes.

Zin om verder te kijken? Een van onze wandelroutes door Den Haag laat zien hoeveel wereldgeschiedenis er in deze stad gewoon op straat ligt.