Het Mauritshuis, het Suikerpaleis

Het huis aan de Hofvijver kreeg in de zeventiende eeuw al een bijnaam, en die was niet vriendelijk bedoeld. Bestuurders van de West-Indische Compagnie spraken spottend over het Suikerpaleis.

Johan Maurits van Nassau-Siegen liet het bouwen terwijl hij zelf aan de andere kant van de oceaan zat, als gouverneur van Nederlands-Brazilie. Die kolonie draaide op suiker, en de suiker draaide op het werk van tot slaaf gemaakte Afrikanen. Zijn salaris alleen kan de bouw onmogelijk gedekt hebben, en waar de rest van het geld vandaan kwam wordt nog altijd in de archieven uitgezocht. In 1644 kwam hij terug naar een afgebouwd huis, waar hij maar kort heeft gewoond.

Van wat hij meebracht is bijna niets over. Op de avond van tweeentwintig december 1704 ontstond er brand door de onoplettendheid van een bediende, en het hele interieur ging verloren. Wat er nu binnen hangt komt uit een heel andere verzameling, die van de stadhouders.

Het beroemdste schilderij kwam er pas veel later bij. In 1881 kocht verzamelaar Des Tombe op een Haagse veiling een vuil doek voor twee gulden, plus dertig cent opgeld. Bij het schoonmaken kwam er een signatuur onder vandaan. Sinds 1902 hangt het hier.

De volgende stop staat aan de overkant van de Hofvijver: het torentje aan het water, het best te zien vanaf de Lange Vijverberg.