Johan de Witt

Johan de Witt werd in 1625 in Dordrecht geboren en werd op zijn achtentwintigste grootpensionaris van Holland, wat hem in de praktijk de belangrijkste politicus van de Republiek maakte. Hij hield die functie negentien jaar, door twee oorlogen met Engeland heen en in een lange periode waarin de Republiek het zonder stadhouder deed.

Het monument hier, met de leeuw die twee wapenschilden vasthoudt, herinnert aan de Vrede van Breda van 1667, die de tweede van die oorlogen afsloot op voorwaarden die de Republiek goed uitkwamen.

Hij was daarnaast een serieus wiskundige. Zijn verhandeling over de waardering van lijfrenten, uit 1671, rekende uit hoe je een reeks uitkeringen afzet tegen de kans om te sterven, en wordt nog steeds genoemd als vroeg werk in de actuariele wetenschap.

In 1672 stortte alles tegelijk in. Frankrijk, Engeland en twee Duitse bisschoppen vielen aan, het land raakte in paniek, en het jaar kreeg een eigen naam: het Rampjaar. Johan en zijn broer Cornelis werden beschuldigd van verraad en door een menigte gedood aan het Buitenhof, voor de Gevangenpoort, precies hier.

De volgende stop ligt ongeveer zes minuten naar het zuiden, bij de Grote Markt, boven de ingang van de tramtunnel.