

Aan de Juffrouw Idastraat staat iets wat op woonhuizen lijkt. Achter die gevels zit een complete kerk, met banken, galerijen en een orgel.
Na de reformatie mochten katholieken in de Republiek hun geloof niet in het openbaar belijden. In de praktijk werd het gedoogd, zolang het van buiten onzichtbaar bleef en er geld naar de plaatselijke bestuurders ging. Zo ontstonden de schuilkerken: zalen op zolders, in pakhuizen en achter huizenrijen, waar honderden mensen samenkwamen zonder dat de straat het zag.
Deze kerk hoort bij de oud-katholieke gemeente, die in de achttiende eeuw een eigen weg ging na een conflict met Rome over het benoemen van bisschoppen. De gemeente gebruikt het gebouw nog steeds.
Het verbergen zit in de plattegrond. De ingang is smal, de gang is kort, en dan sta je ineens in een ruimte die veel groter is dan het huis waar je doorheen liep. Dat effect was ooit een noodzaak en is nu het leukste aan het bezoek.
Onze wandelroutes door Den Haag staan klaar als je er een hele middag van wilt maken.
Heb je suggestie voor dit verhaal?