De brug van de goudsmeden

Halverwege de brug openen de winkelrijen zich en kijk je over het water uit. Dit is de oudste oversteek van de stad, op de smalste plek van de Arno, en er stonden al winkels op toen de brug in de veertiende eeuw na een overstroming opnieuw werd opgebouwd.

Die winkels waren van slagers, leerlooiers en vishandelaren, die hun afval over de rand in het water gooiden. Toen de hertog een overdekte gang over de brug liet aanleggen om droog en ongezien van zijn kantoren naar zijn paleis te komen, vond hij de lucht eronder onverdraaglijk, en in 1593 verordende hij dat alleen goudsmeden hier nog mochten zitten.

Bij de open bogen staat een buste van Benvenuto Cellini, de goudsmid die de Perseus goot, en verliefde bezoekers hingen daar jarenlang hangsloten aan het hek omheen, tot de stad er een boete op zette.

In augustus 1944 bliezen de terugtrekkende Duitse troepen elke brug van Florence op, met deze als enige uitzondering. De foto bij dit verhaal is van 14 augustus van dat jaar en laat zien waarom: de brug staat intact tussen twee stroken puin, want de middeleeuwse straten aan beide uiteinden werden platgelegd om de doorgang te blokkeren. Die wederopbouw zie je zodra je de brug af loopt, waar de huizen een stuk jonger zijn dan de rest van de straat.

Volg de kade stroomafwaarts tot de volgende brug, die met de vier beelden op de hoeken.