De zaal met de verborgen muur

Ruim vijftig meter lang, gebouwd voor een volksraad van vijfhonderd man: de zaal achter deze muren is de grootste van de stad, en van de straat af valt daar niets van te raden.

Het stadhuis oogt hier vooral als een vesting, met ruwe steen tot bovenaan en een toren die opvallend uit het midden staat. Die scheve plaatsing komt doordat de bouwers een bestaande torenvoet van een oud geslacht hergebruikten.

Binnen zit de reden om naar binnen te gaan. De Zaal van de Vijfhonderd werd gebouwd voor de raad uit de tijd van Savonarola en later door de Medici omgebouwd tot een machtsvertoon vol veldslagen van Giorgio Vasari. Onder een van die fresco's ligt mogelijk een raadsel, want Leonardo da Vinci begon hier aan een muurschildering van de slag bij Anghiari, experimenteerde met een techniek die de verf liet uitlopen en liet het werk onafgemaakt achter.

Toen Vasari de zaal vijftig jaar later verbouwde, schilderde hij op een van zijn vaandels de woorden die zoekt zal vinden, en onderzoekers vermoeden sindsdien dat hij Leonardo's muur achter een nieuwe wand bewaarde.

Voor de zalen is een kaartje nodig, de binnenplaats bij de ingang is vrij toegankelijk, en in de zomermaanden blijft het museum tot laat open.

Loop de binnenplaats uit en houd rechts aan, richting de open zuilenhal op de hoek van het plein.