

Draai je om zodra je binnen bent en kijk terug naar de muur boven de ingang. Daar hangt het balkon, een kleine loge achter een traliewerk, met de deur van de gang erachter. De familie kwam binnen zonder de straat te raken, volgde de dienst van bovenaf en vertrok weer, en de mensen in de kerk zagen hooguit een beweging achter het hek.
In de eerste kapel rechts van de ingang hangt waar de kerk vooral om bekendstaat. Pontormo schilderde er rond 1527 een graflegging van Christus in roze, lichtblauw en koraalrood, kleuren die eerder bij een ochtendhemel passen dan bij een begrafenis. De figuren dragen het lichaam in een kring die nergens de grond raakt, en in de rechterhoek kijkt een man de kerk in die als zelfportret geldt.
Dat die kapel vlak onder het balkon van de hertogen zit, is geen toeval. De familie die hier ongezien naar de mis keek, betaalde ook de kunst die de rest van de kerk wel van dichtbij mocht zien.
Buiten loopt Via de' Guicciardini verder naar het zuiden, waar de straat uitkomt op een hellend plein met een enorme gevel van ruwe steen.
Heb je suggestie voor dit verhaal?