Het beeld dat hij kapotsloeg

Op een avond rond zijn tachtigste pakte Michelangelo een hamer en sloeg hij het beeld kapot waaraan hij jaren had gewerkt. Een bediende raapte de stukken op en verkocht ze, en een leerling zette het weer in elkaar.

Het was bedoeld voor zijn eigen graf: Christus die van het kruis wordt genomen, gedragen door drie figuren. De oude man met de kap die het lichaam vasthoudt wordt al eeuwen als zelfportret gelezen, en daarmee staat hij letterlijk zelf onder het gewicht.

Waarom hij het kapotsloeg is nooit opgehelderd. Zijn tijdgenoot Vasari schrijft over een ader in het marmer die het werken onmogelijk maakte, en over ontevredenheid die bij hem vaker tot vernietiging leidde, want ook andere onafgemaakte stukken liet hij staan of stuksloeg. Het been van Christus ontbreekt nog altijd.

Het beeld staat in het museum achter de kathedraal, waar ook de panelen van de campanile en de originele deuren van het Baptisterium bewaard worden. Daarvoor is een kaartje nodig, dat meestal samen met de koepel en het Baptisterium wordt verkocht.

Aan de zuidkant van het plein begint Via del Proconsolo, met halverwege links een vestingachtig blok met kantelen.