Het huis dat niet mocht opvallen

De hoek voor je is de onderkant van het eerste Medici-paleis: zware brokken steen, ruw gehouwen, met daarboven muren die gladder worden naarmate ze hoger komen. Die onderste laag moest kracht uitstralen en tegelijk soberheid, en dat was precies de bedoeling.

Cosimo de' Medici, bijgenaamd de Oude, leidde in de vijftiende eeuw de grootste bank van Europa, met filialen van Londen tot Rome en de pauselijke rekening als hoofdklant. In Florence bekleedde hij vrijwel nooit een openbaar ambt. Hij regelde wie er in de raden kwamen, wie belasting betaalde en wie krediet kreeg, en liet het bestuur verder aan anderen over.

Die terughoudendheid was berekening. Een republiek die haar vrijheid als haar trots beschouwt, verdraagt geen heerser, dus Cosimo bouwde zijn macht op gunsten en schulden die mensen bij hem hadden. Toen Brunelleschi een ontwerp voor dit paleis inleverde dat te veel opviel, wees hij het af en koos hij voor Michelozzo, die iets neerzette wat indruk maakte zonder op een hof te lijken. Volgens Vasari sloeg Brunelleschi zijn maquette daarop aan stukken.

Zijn kleinzoon Lorenzo groeide hier op, en in de kleine kapel op de eerste verdieping schilderde Benozzo Gozzoli de familie tussen de koningen uit het kerstverhaal.

Volg Via de' Gori naar het westen tot de kerk met de kale bakstenen voorkant.