's Ochtends ruikt dit plein naar groente en bloemen, 's middags naar koffie, en tegen de avond zit de trap van de kerk vol jongeren uit de hele stad.
Die rol heeft het plein van het klooster geërfd. De augustijnen gaven hier les, en toen Boccaccio in 1375 stierf liet hij zijn boeken aan dit klooster na, met de bepaling dat iedereen die wilde studeren ze mocht raadplegen.
Rondom hangt de wijk aan elkaar van kleine zaken waar de werkplaats en het woonhuis dezelfde voordeur delen, en een kwartier op de rand van de fontein laat je daar meer van zien dan welke gevel ook.
De blinde gele gevel aan de korte kant van het plein hoort bij de kerk, en daar wacht de volgende stop.
Heb je suggestie voor dit verhaal?