Calle del Ave María

De straat die hier naar het plein toe loopt is waar Lavapiés zich 's avonds verzamelt, met mensen die op de stoep staan omdat de zaken te klein zijn om iedereen binnen te laten, en dat is al generaties het patroon van deze wijk.

Wat eraan opvalt is de volgorde waarin alles naast elkaar is blijven staan. De oude taberna met zinken toog en vaten aan de muur staat naast een Bengaalse eetzaal, die naast een Senegalese kapper zit, die naast een bar hoort waar de zarzuela nog uit de luidsprekers komt. Elke laag is erbij gekomen en blijven staan, en dat is wat madrilenen bedoelen als ze zeggen dat deze wijk anders werkt dan de rest van het centrum.

Die opeenstapeling heeft een eenvoudige reden, want de woningen zijn hier altijd klein geweest, de huren laag en de verdiepingen hoog, waardoor elke nieuwe groep die in Madrid aankwam hier als eerste terechtkwam. De corrala die je eerder zag is daar de oudste vorm van.

Bij de kruising verderop gaat links de Calle de la Fe weg, die naar een kerk met een vierkante toren voert.