
Boven aan dit plein, achter een trap en een onopvallende deur, ligt een van de weinige laatgotische ruimtes die Madrid nog heeft, en ze werd vanaf 1520 gebouwd door de familie Vargas met één doel: een plek om in begraven te worden.
Die familie had iets wat niemand anders in de stad had. Eeuwen eerder had Isidro, de boer die later de patroonheilige van Madrid werd, bij de Vargas in dienst gewerkt, en daardoor bewaarden ze zijn stoffelijke resten in hun eigen kapel, tot die in 1544 naar de kerk hiernaast terugkeerden. Wie het lichaam van een heilige in huis heeft, heeft een positie, en deze kapel is wat zo'n positie er in steen uitziet.
De zoon van de bouwer, Gutierre de Vargas y Carvajal, bisschop van Plasencia, maakte het werk in 1535 af en gaf de kapel haar naam. Hij liet beeldhouwer Francisco Giralte de graven en het retabel maken, in albast, waarbij hij zelf geknield in gebed op zijn eigen tombe ligt.
De kapel is op woensdagochtend vrij en gratis toegankelijk tussen half elf en twee uur, en op dinsdag en donderdag zijn er rondleidingen waarvoor je vooraf reserveert bij het museum van de Almudena.
Heb je suggestie voor dit verhaal?