
De kerk met de twee torens aan de Calle de Toledo werd in de zeventiende eeuw gebouwd voor het Colegio Imperial van de jezuïeten, de school waar de zonen van de adel werden opgeleid, en ze is sindsdien drie keer van eigenaar en van bestemming veranderd.
De eerste keer was in 1767, toen Karel III de jezuïeten uit heel Spanje verbande en hun bezit in beslag liet nemen, waarna dit gebouw aan de stad toeviel. De tweede keer was in 1885, toen Madrid eindelijk een eigen bisdom kreeg en deze kerk voorlopig als kathedraal diende, een rol die ze meer dan een eeuw zou houden omdat de bouw van de Almudena almaar doorliep. De derde keer was in 1936, toen het interieur in vlammen opging en alles wat er aan beelden en altaren stond verloren ging.
Binnen rusten de resten van Isidro, de patroonheilige van de stad, en van zijn vrouw. Dat een boer en zijn echtgenote de beschermheiligen van een hoofdstad werden, hoort bij hoe Madrid over zichzelf is gaan denken.
Volg de Calle de Toledo naar het zuiden, tot rechts een groot open plein met een markthal begint.
Heb je suggestie voor dit verhaal?