De Salón del Prado

In 1570 liet Filips II hier bomen planten, en dat is het begin van alles wat je om je heen ziet. Dit was toen de oostrand van de stad, een stuk weiland bij het klooster van de Hiëronymieten, en de naam van die weide, el prado, zit nog altijd in de boulevard en in het museum verderop.

Tweehonderd jaar later werd er een salon van gemaakt, want het plan van Karel III gaf deze strook de vorm van een Romeinse renbaan, met de drie fonteinen als ankerpunten en bomen in rijen ernaast, en de madrilenen gingen er wandelen zoals je in een gebouw van zaal naar zaal loopt. Ze noemden het de Salón del Prado, en op warme avonden stond het er vol.

Dat wandelen is er nooit uitgegaan, want wat je nu om je heen hoort is een brede verkeersader, en toch lopen er nog altijd mensen over de middenberm alsof het een zaal is.

Blijf de middenberm volgen tot bij de fontein met de zeegod.