

Onder de kruising waar je staat ligt een metrostation uit 1919, ontworpen door Antonio Palacios, en in de oorlogsjaren deed het dienst als schuilplaats en als woning, want wie zijn huis door een inslag kwijtraakte kon beneden terecht.
Madrid was de eerste grote stad ter wereld die stelselmatig vanuit de lucht werd aangevallen en moest in een paar maanden uitvinden hoe je daarmee leeft, waardoor metrostations, kelders en speciaal gegraven schuilkelders samen een tweede stad onder de eerste vormden, met eigen regels over wie waar sliep.
De ingang waar je nu naar kijkt is jonger dan dat alles, want het sierlijke paviljoen dat Palacios hier had neergezet is in de jaren zeventig afgebroken, waarna een deel ervan naar zijn geboortedorp in Galicië verhuisde.
Nog een klein stuk naar het oosten, tot nummer 12, waar een draaideur in de gevel zit.
Heb je suggestie voor dit verhaal?