
De kerkgevel aan de Calle de Embajadores, met zijn golvende lijnen en zware halfzuilen, wordt toegeschreven aan José Benito de Churriguera en is daarmee een van de weinige stukken Madrileense barok die het in deze wijk tot vandaag hebben gehaald.
Het woord churrigueresco is naar die familie genoemd en staat voor barok die alle terughoudendheid heeft losgelaten, met versiering die over de constructie heen groeit tot het bouwwerk zelf bijna verdwijnt. Op deze gevel is dat getemperd, want de kerk werd met tussenpozen gebouwd en verschillende architecten legden er hun hand op, onder wie Pedro de Ribera, die je op onze wandeling over de tweede mei bij het stadsmuseum tegenkomt.
In 1936 ging de kerk in vlammen op en bleef alleen deze voorkant overeind, waarna het inwendige in de jaren daarna opnieuw is opgebouwd. Wat je dus ziet is een echte achttiende-eeuwse gevel voor een twintigste-eeuws interieur.
Neem vanaf de kerk de Calle del Oso naar het oosten tot de Calle de Mesón de Paredes, en ga daar linksaf tot je in de Calle del Ave María staat.
Heb je suggestie voor dit verhaal?