
Voor de deur van dit klooster, waar zusters al bijna vier eeuwen leven afgeschermd van iedereen daarbuiten, loopt de wandeling af.
Dit is het Convento del Corpus Christi, dat iedereen in Madrid las Carboneras noemt, naar een schilderij van de Maagd dat volgens de overlevering op een kolenzak werd gevonden. Het is een slotklooster, wat betekent dat de gemeenschap de buitenwereld laat voor wat ze is, en om toch inkomsten te hebben bakken en verkopen de zusters koekjes.
Dat gaat via een torno, een houten draaischijf in de muur. Je belt aan, noemt wat je wilt, legt het geld op de schijf, en die draait weg en komt terug met een doos, aangereikt door handen die achter de muur blijven. Een gesprek met een stem achter een muur, en dat is het.
Daarmee sluit deze wandeling precies zoals ze begon, want van de acht cellen in de gevangenis van het hof tot deze draaischijf gaat het steeds over wie een stad binnen houdt en wie ze buiten sluit, en wat daarvan aan de straatkant zichtbaar blijft.
Honderd meter naar het noorden ligt de Plaza Mayor, waar de grote plechtigheden werden gehouden waarover je bij de schandpaal hoorde, en waar onze wandeling langs de iconen van Madrid doorheen gaat. De Plaza de la Provincia, waar je begon, ligt vierhonderd meter naar het oosten langs de Calle Mayor.
Heb je suggestie voor dit verhaal?