Palacio de Cristal

Het paviljoen van glas en gietijzer aan de vijver werd in vier maanden tijd gebouwd en was bedoeld als kas, en het ging in 1887 open als een van de twee hoofdgebouwen van de Exposición General de las Islas Filipinas, de koloniale tentoonstelling waarmee Spanje zijn bezit in Azië aan het eigen publiek liet zien. Binnen stonden tropische planten uit de archipel.

Buiten stonden mensen. Op het terrein hiernaast was een dorp nagebouwd met hutten uit de Filipijnen, waar ongeveer veertig mensen, grotendeels Igorot van het eiland Luzon, maandenlang werden tentoongesteld aan het Madrileense publiek, en ze moesten dansen, tabak bewerken en hun ambachten voordoen, met exotische dieren erbij voor het effect, van de zomer tot diep in de herfst. Filipijnse studenten in Madrid hebben er destijds openlijk tegen geprotesteerd.

Het gebouw staat er nog en is nu een tentoonstellingsruimte van het Reina Sofía, vanbinnen leeg, met alleen het licht dat door het glas valt, terwijl wat er in 1887 naast gebeurde lang uit het verhaal is weggelaten.

Houd het pad naar het zuiden aan, tot je bij een fontein komt met een bronzen figuur die achterover valt.