Plaza de Oriente

Het paard onder Felipe IV steunt op twee benen, en dat was in de zeventiende eeuw een probleem dat niemand had opgelost. Beeldhouwer Pietro Tacca kreeg uit Florence de opdracht mee en liep vast op het gewicht, waarna volgens de overlevering Galileo Galilei werd geraadpleegd. De oplossing zit in de verdeling: de voorkant van het paard is hol gegoten, de achterkant massief, zodat alles op de achterbenen en de staart rust. Velázquez leverde een schilderij als model, want de koning zat niet zelf voor een Italiaanse werkplaats.

Om je heen staan de koningen van het oude Spanje in rijen opgesteld. Ze waren bedoeld voor de balustrade van het paleis, hoog boven de daklijst, en zijn daar nooit terechtgekomen. De nuchtere verklaring is het gewicht. De mooiere verklaring is dat de koningin droomde dat ze bij een aardbeving naar beneden kwamen, waarna ze snel op de begane grond werden gezet.

Het plein zelf is er gekomen doordat Joseph Bonaparte, de broer van Napoleon, hier tijdens zijn korte koningschap een hele wijk liet slopen. Hij deed dat op meer plekken in de stad, en hield er de spotnaam de pleintjeskoning aan over. Afgemaakt werd het plein pas rond het midden van de negentiende eeuw.

Aan de overkant van het plein staat de achterkant van een theater. Loop er omheen naar het plein aan de andere kant, waar de hoofdingang ligt.