Vechten met wat er lag

In straten als deze, smal genoeg om van gevel tot gevel te schreeuwen, vocht de stad die dag met naaigerei, want wapens had vrijwel niemand. Een Madrileen had in het beste geval een navaja op zak, en de rest greep wat er lag: stenen, scharen, naalden, kokend water en bloempotten die van de balkons werden gegooid, wat effectiever uitpakte dan het klinkt.

Wat erbij hoort, is dat het Spaanse leger die dag in de kazernes bleef, omdat kapitein-generaal Francisco Javier Negrete had bevolen dat zijn troepen zich afzijdig hielden en op één uitzondering na iedereen gehoorzaamde. Burgers verdedigden hun eigen straat terwijl een paar honderd meter verderop beroepssoldaten op hun handen zaten, met hun wapens binnen handbereik.

Boven je hangen nog altijd dezelfde smalle balkons, nu met bloembakken en airco's eraan.

Blijf de Calle de la Montera volgen tot ze uitkomt op de Gran Vía.