Kuiperspoort

We lopen door de poort een binnenplaats op die er nog bijna hetzelfde uitziet als in de zeventiende eeuw. Dit heet de Kuiperspoort, genoemd naar de kuipers, de tonnenmakers, die hier vanaf 1642 hun gildehuis boven de poort hadden.

Een kuiper maakte houten vaten. Dat klinkt bescheiden, maar in een handelsstad was het een sleutelberoep, want vrijwel alles ging in tonnen de zee over. Wijn voorop, want die was voor Middelburg het belangrijkst, maar ook suiker, cacao, buskruit, gezouten vlees, bier en drinkwater voor onderweg. Een vat moest maandenlang op zee dicht blijven zonder een enkele spijker in de wanden, alleen door de precisie waarmee de duigen op elkaar sloten en de hoepels eromheen zaten. Ging dat mis, dan bedierf de lading en was de reis voor niets.

Het complex heeft tegenwoordig twee gezichten. Aan de rechterkant wordt gewoon gewoond, links en achter de poort zit een culturele functie. Het is een van de plekken die Middelburg in de jaren zestig en zeventig grondig heeft laten restaureren.

Van deze plek bestaat ook een digitale reconstructie, waarin je kunt zien hoe het hier in de zestiende eeuw was, met geluid en met mensen in de kleding van die tijd. Als je op de knop Kuiperspoort in 3D klikt, kom je er terecht.

We lopen aan de andere kant van de binnenplaats naar buiten, richting de Dam. Na ongeveer tweehonderd meter slaan we linksaf de Bellinkstraat in.