
We staan in een gewone woonbuurt, en dat maakt wat hier op de gevels staat des te opmerkelijker.
Het pand rechts van de kerk heet pakhuis Demerary. Demerary, of Demerara, is een rivier en een district in het huidige Guyana. Aan de monding van die rivier lagen Nederlandse plantages waar koffie, suiker, katoen en cacao werden verbouwd, en het districtscentrum Stabroek is het latere Georgetown, de hoofdstad van Guyana. In 1771 werd in Middelburg de Societeit ter Navigatie op Essequebo en annexe Rivieren opgericht, speciaal om op die kust te varen. Zeventien jaar later was het voorbij. In maart 1781 vielen Demerary, Essequebo en Berbice tijdens de oorlog met Engeland in Britse handen, en na de vrede kwamen ze niet terug. De societeit werd in 1788 geliquideerd.
Een stukje verderop, aan het Oostkerkplein, staat nummer 13. Dat huis heet de Bogt van Guinee, naar de Bocht van Guinee, het zeegebied voor de westkust van Afrika. Daar begonnen de gedwongen overtochten.
Twee namen dus, op tweehonderd meter van elkaar. De ene noemt de kust waar mensen aan boord werden gebracht, de andere de kolonie waar de plantageproducten vandaan kwamen. De achttiende-eeuwse Middelburger die deze namen koos, deed dat waarschijnlijk zoals een reder vandaag zijn kantoor naar een haven noemt.
Van pakhuis Demerary is het gebouw er nog. Het is een tijdlang in gebruik geweest als moskee en het is nu een woonhuis.
We lopen terug naar het zuiden, ongeveer driehonderdvijftig meter, tot we weer bij het water uitkomen aan de Rouaansekaai.
Heb je suggestie voor dit verhaal?