Spanjaardstraat

De naam Spanjaardstraat duikt al in 1381 op in de stadsrekeningen, toen nog als Spaengen. Waarschijnlijk komt hij van een huisnaam die herinnerde aan Spaanse kooplieden, want in de middeleeuwen woonden hier handelaren uit heel Europa: Spanjaarden, Italianen, Engelsen en Schotten.

Wat er in 1460 gebeurde is minder gastvrij. Het stadsbestuur bepaalde in dat jaar dat alle vrouwen die zich lieten mynnen of cussen omme gelt, oftewel die betaald werden voor seks, hier moesten komen wonen. Het kwam neer op een adres. De stad accepteerde het bestaan van prostitutie en wilde vooral bepalen waar het zich afspeelde, en zo werd deze straat bij besluit de rosse buurt van de Zeeuwse hoofdstad.

Halverwege de straat staat 't Huis op de Spuibrug, gebouwd in 1720. Die naam wijst op een brug, en die ligt er ook, onder je voeten. Het spui liet hier overtollig water uit de stadsgrachten naar de haven weglopen, en de Spuibrug ging daaroverheen. Het water verdween en de brug bleef liggen, zodat je nu een brug oversteekt waar al heel lang niets meer onderdoor stroomt.

In de zeventiende en achttiende eeuw kreeg de straat een ander karakter en trokken er welgestelde families in. Daarna raakte ze weer in verval, tot in 1969 een groot restauratieproject begon. Dat het hier nu zo gaaf is, komt doordat men er ooit bijna vanaf was.

We lopen de straat helemaal uit tot we op de Koepoortstraat komen en gaan daar rechtsaf. De eerstvolgende straat rechts is de Verwerijstraat, en die lopen we in.