De burcht en de beul

Deze ronde burcht was achtereenvolgens een keizerlijk graf, een vesting, een pauselijke schuilplaats en een gevangenis, en in die laatste functie hoort hij bij dit verhaal.

Giacomo en Bernardo Cenci zaten hier opgesloten, net als talloze anderen die de paus onwelgevallig waren. Giordano Bruno bracht er jaren door voordat hij naar het plein werd gebracht, en de beeldhouwer Benvenuto Cellini zat er en ontsnapte er zelfs een keer uit, met een touw van gescheurde lakens.

Het beroep van beul was in Rome een ambt met een naam. De bekendste was Giovanni Battista Bugatti, die de Romeinen Mastro Titta noemden en die tussen 1796 en 1864 ruim vijfhonderd executies voltrok. Hij woonde in Borgo aan de overkant van de rivier en mocht die alleen oversteken als hij moest werken, waardoor in het Romeinse dialect de uitdrukking ontstond dat Mastro Titta de brug oversteekt, als aankondiging dat er iemand zou sterven. Hij hield zijn werk bij in een boekje, droeg een rode mantel, en zijn uitrusting ligt nog in een klein museum in de stad.

De doodstraf verdween in de Pauselijke Staat pas met het einde van die staat zelf, in 1870.

De brug waarover je zojuist liep is het laatste grote werk van Bernini, en zijn levenslange wedijver met Borromini staat op een eigen wandeling door de barokke stad. De heuvel waar deze wandeling begon ligt tegen de wijk aan waar de joden van Rome drie eeuwen achter poorten woonden, en die wijk heeft er ook een.

Hier eindigt de wandeling, aan de voet van de burcht. Geniet van de rest van je dag aan deze kant van de rivier!

Vanaf dit plein loop je in tien minuten naar Piazza Navona, en langs de kade vertrekken bussen in beide richtingen. Wie terug wil naar de Cenci-heuvel volgt de kade stroomafwaarts en is er in twintig minuten.