Rechts in het schip hangt een altaarstuk dat hier staat omdat een ander doek werd geweigerd, en dat geweigerde doek hangt tegenwoordig in het Louvre.
Caravaggio kreeg rond 1601 van de karmelieten van deze kerk de opdracht voor een Dood van Maria. Hij schilderde haar met een gezwollen lichaam en blote voeten, naar verluidt naar een model dat uit de Tiber was gehaald, en de orde vond dat onverenigbaar met de moeder van Christus. Rubens zag het doek, adviseerde de hertog van Mantua het te kopen, en zo verliet het de stad. Op de plek waarvoor het gemaakt was hangt sindsdien werk van een tijdgenoot.
Boven de sacristie zit de tweede bijzonderheid: de apotheek van de karmelieten, in de zeventiende eeuw zo bekend dat ze de pauselijke hofhouding bediende. De originele kasten, potten en weegschalen staan er nog, met laden vol gedroogde kruiden en flessen waarvan het etiket leesbaar is gebleven, en het geheel geldt als een van de best bewaarde oude apotheken van Europa. Bezoek gaat op afspraak via de kerk.
Ook met de deur boven gesloten is het hier beneden bijna altijd stil, wat in deze wijk een zeldzaamheid op zich is.
Eenmaal buiten lopen we Via della Scala uit naar het zuiden, tot het grote plein met de fontein en de kerk met de mozaïekgevel.
Heb je suggestie voor dit verhaal?