
De Grote Synagoge van Rome werd gebouwd tussen 1901 en 1904, vlak nadat de ghetto was gesloopt, en alles eraan is een antwoord op de drie eeuwen ervoor.
De gemeenschap koos bewust voor een gebouw dat opvalt. Het staat vrij aan de rivier in plaats van verstopt in een steeg, het is hoog, en de koepel is vierkant, waardoor hij zich van elke kerkkoepel in de stad onderscheidt. Vanaf de overkant van de Tiber is hij meteen te herkennen.
De versiering komt uit Assyrië en Egypte in plaats van uit de klassieke Romeinse vormentaal, een keuze die teruggrijpt op het oosten waar de gemeenschap vandaan kwam.
Binnen zit het Joods Museum van Rome, en dat is de reden om een kaartje te nemen. De zalen bewaren textiel, zilverwerk en handschriften uit de eeuwen van de ghetto, waaronder stukken uit de vijf kleine synagogen die de bewoners binnen de muren hadden ondergebracht in één gebouw, omdat meer dan één synagoge verboden was. Rondleidingen gaan ook de gebedszaal in, die op eigen houtje gesloten blijft.
Bij de ingang hangt een plaquette voor de aanslag van 1982, waarbij op de ochtend van een feestdag een tweejarig kind werd gedood en tientallen mensen gewond raakten.
Vanaf hier lopen we het plein voor de synagoge af in noordelijke richting, naar het open stuk waar de straat breder wordt.
Heb je suggestie voor dit verhaal?