

Marcus Aurelius bracht het grootste deel van zijn regering door aan de noordgrens van het rijk, en de zuil van bijna dertig meter midden op dit plein vertelt die oorlogen van onder naar boven. Hij werd rond het jaar 190 voor hem opgericht, en de onderste windingen van het reliëf zijn op ooghoogte het beste te volgen, met de brandende dorpen en de rijen gevangenen, terwijl het verhaal hogerop onleesbaar wordt voor wie beneden staat. Bovenop stond ooit de keizer zelf, tot paus Sixtus V er aan het eind van de zestiende eeuw de apostel Paulus voor in de plaats zette. Het palazzo aan de noordkant is de ambtswoning van de Italiaanse premier, waardoor dit plein elke avond in het journaal voorbijkomt.
De straat die hier langsloopt is de Via del Corso, kaarsrecht en anderhalve kilometer lang, en die lengte was een parcours. Elk jaar met carnaval werd hij afgezet met doeken en zand, en dan renden er paarden zonder ruiter overheen: kleine wilde dieren uit Noord-Afrika, losgelaten op Piazza del Popolo en door de menigte opgejut tot ze bij het plein met het witte monument in een gespannen doek werden opgevangen. Corsa betekent ren. Het was de drukste dag van het Romeinse jaar, en in 1874 ging een jongen onder de hoeven vlak voor de ogen van koningin Margherita, waarna het afgelopen was.
De overdekte galerij aan de zuidkant draagt de naam van Alberto Sordi, de acteur die bij zijn dood een miljoen mensen de straat op kreeg.
Steek de Corso over en neem Via dei Bergamaschi, houd noordwaarts aan tot een plein met een vrijstaande klokkentoren.
Heb je suggestie voor dit verhaal?