De rozentuin

Ruim elfhonderd soorten rozen staan halverwege de helling in een tuin die uitkijkt op de Palatijn, aan de overkant van het dal.

De plek heeft een geschiedenis die bij de rozen past. Hier lag eeuwenlang de joodse begraafplaats van Rome, tot die in de jaren dertig werd geruimd voor stadsontwikkeling. Toen de stad na de oorlog een rozentuin zocht, bood de joodse gemeenschap dit terrein aan onder één voorwaarde: dat de herinnering zichtbaar zou blijven. De paden van de tuin zijn daarom aangelegd in de vorm van een menora, en bij de ingang staat een gedenksteen.

De tuin is open van ongeveer april tot half juni, wanneer de rozen bloeien, en daarbuiten gesloten. Elk voorjaar wordt er een internationale wedstrijd gehouden voor nieuwe variëteiten, met de jury die door de perken loopt.

Tref je een gesloten hek, dan is het uitzicht vanaf de straat erboven nog steeds een van de mooiste van deze kant van de stad.

Vanaf hier blijven we de weg omhoog volgen, tot we bovenaan op een rechte laan met bomen uitkomen.