De spiraal

Borromini kreeg hier de hof van de oude universiteit van Rome toegewezen en zette er het vreemdste gebouw van deze wandeling neer, verstopt in de binnenplaats.

Hij kreeg Sant'Ivo alla Sapienza in 1642, bij uitzondering zonder Bernini in de buurt. De plattegrond is gebaseerd op twee gekruiste driehoeken, een zespuntige ster, en die vorm loopt van de vloer tot in de koepel door zonder ergens over te gaan in iets anders. Er is geen enkele plek waar de wanden rusten.

Bovenop zit de spiraal, een stenen schroef die zich omhoog draait en eindigt in een kroon van vlammen. Niemand heeft precies vastgesteld waar het idee vandaan komt: de vuurtoren van Alexandrië, een ziggoerat, de hoorn van een eenhoorn uit het wapen van de opdrachtgever. Het is in elk geval anders dan elke andere koepelbekroning in de stad, en vanaf de binnenplaats is hij in zijn geheel te zien.

De kerk is binnen een paar ochtenden per maand open, meestal op zondagochtend, en wie die gelegenheid treft staat in de merkwaardigste ruimte van Rome. De binnenplaats eromheen is doordeweeks gewoon toegankelijk.

Borromini werkte hier bijna twintig jaar aan. Hij stierf in 1667 door zijn eigen hand, na een periode van zware zwaarmoedigheid, en ligt in de kerk San Giovanni dei Fiorentini onder een steen zonder zijn naam erop.

Vanaf hier steken we de Corso del Rinascimento over naar het langgerekte plein met de drie fonteinen.