
Tweehonderd meter verderop in dezelfde straat staat de kerk die Bernini zelf zijn beste werk vond, en hij bouwde hem in dezelfde jaren dat zijn rivaal met de zijne bezig was.
Sant'Andrea al Quirinale kreeg hij in 1658 in opdracht van de jezuïeten, met geld van de familie Pamphilj. De gevel is een halfronde trap met een portiek die naar voren stapt, zodat het gebouw je tegemoet komt, en dat is precies het tegenovergestelde van de golvende, naar binnen zuigende gevel van San Carlo.
Binnen zet hij die omkering door, want waar Borromini een ovaal in de lengte legde, draaide Bernini de zijne een kwartslag.
De kerk is gratis en gaat rond het middaguur een paar uur dicht. Binnen valt het licht zo dat een heilige boven het altaar door het gewelf omhoog lijkt te gaan.
Heb je suggestie voor dit verhaal?